Wim Koks

In juni hebben wij een nieuw huis gekocht. Vanuit een van de buitenwijken weer terug naar de binnenstad. De woon- en slaapkamers bevinden zich op de eerste verdieping pal onder een groot plat dak. Met de zon daar de hele dag vrezen  wij tropische temperaturen tijdens de zomerdag. Niet bevorderlijk voor nachtrust en aangenaam verblijf in de woonkamer. Sedum brengt de temperatuur met zo’n vier graden terug, dat scheelt aanzienlijk. Verder verdubbelt ’t de levensduur van onze dakbedekking en leveren we ook nog een bijdrage aan ’t milieu. Sedum zet immer co2 om in o.a. zuurstof. ’t Is wel een stevige investering maar die wordt door een subsidie van de gemeente Groningen (ongeveer een derde van de kosten) een stuk betaalbaarder. Behalve ’t sedum wilden we tegelijk zonnepanelen laten aanleggen. Twaalf stuks die we met een energiebesparing van zo’n € 600,- per jaar en btw teruggave in zo’n acht jaar terugverdienen. Aangezien het een en het zelfde dak betreft was het belangrijk dat zowel ’t sedum als de zonnepanelen door een het hetzelfde bedrijf aangebracht zou worden. Geen gedoe tussen verschillende leveranciers, een duidelijk aanspreekpunt en garantsteller. Dat is de firma Vaatstra geworden, ook nog goed aan de prijs.
Begin juli heeft een ploeg van vier Vaatstra  mensen in twee dagen tijd zowel de sedumdakbedekking als de zonnepanelen aangebracht. Net toen de eerste hittegolf van dit jaar zich voordeed. Dat was wel zweten maar zoals een van de mensen zei “Ach, beter sedum leggen dan met deze temperatuur dakleer branden”.
’t Sedum wordt in grote rollen aangeleverd. Toen ’t net lag zag ’t er platgeslagen, kaal en armtierig uit. We hielden ons hart vast, temperaturen boven de dertig graden en grote droogte. Maar nu, ruim een maand verder, gedaalde temperaturen en regelmatig regen ziet de sedum mat er al schitterend uit. ’t Is omhoog gekomen, diverse bloemen staan in bloei en … we merken ’t daadwerkelijk: in de woonkamer is het koeler.
In onze buitenwijk hadden we een tuin, hier moeten we ’t doen met een(riant) dakterras. Maar gelukkig, bereikbaar met een laddertje hebben we een sedum tuin bij de hand waar vast wel zorg aan besteed moet worden. De eerste dag heeft een van de buurtkatten ’t sedum als kattenbak ontdekt. Och jee, nee toch. Het is bij een keer gebleven: ’t sedum staat de katten blijkbaar niet aan. Ook zien we de eerste “onkruidjes” op duiken waaronder gras. We nemen een onderhoudsabonnement zodat we zelf leren hoe onze nieuw tuin in mooie staat gehouden kan worden. En wie weet slaan we er nog wel eens een balletje golf op.